ไม่มีใครโทรมาปลุกตอนเช้าๆ หรือไล่ไปนอนตอนดึกๆ 

        เพลงที่เคยซึ้งด้วยกัน กลายเป็นเพลงแสลงใจไปซะแล้วอ่ะ 

        เหมือนคนบ้า นั่งจ้องโทรศัพท์อยู่ได้ บ้าป่าว 

        นอนเอ๋ออยู่บนเตียง แล้วเหม่อมองพัดลม คิดถึงเรื่องเก่าๆ 

        พอออนเอ็มแล้วเจอเขา เราก็นั่ง sad เพราะเขาขึ้นหัวเอ็มว่าคิดถึงคนอื่น ... เจ็บปวด!! 

        แล้วก็นั่งเล็งต่อ "เขาจะทักมั๊ยว้า" สุดท้ายเขาก้อ sign out  ฮือ sad หนักเลย 

        กดเบอร์เขาแล้วโทรออกแปปนึง(ยิงๆ) แล้วรีบวางสาย พอเขาโทรกลับมา ก็บอกว่าโทรผิด 

        ส่งเมล์ไปถามเขาว่าสบายดีมั๊ย? 

        ส่งเพลงให้เขาฟัง แล้วเขาดันตอบกลับมาว่า "เพราะดี" 

        ฉายาอันแสนน่ารักหายไป!! "มู๋น้อย มู๋อ้วน ไอ่ดำ ไอ่แบน ไอ่ตี่ ไอ่เตี้ย..." คิดถึงจริงๆ 

        เสาร์ - อาทิตย์ ว๊างว่าง... 

        แกล้งทำเป็นยินดีเมื่อเขามีแฟนใหม่  

        โทรศัพท์ตังเหลืออ่ะ 

        ไม่มีใครให้บ่น / ไม่มีใครบ่นเลยอ่ะ 

        นั่งฟังเพลงเศร้าๆ เพลงเดิม ซ้ำไปซ้ำมา  

       ไม่มีใครเตือนให้กินข้าว อาบน้ำ อ่านหนังสือ 

        นั่งมองของที่เขาซื้อให้ แล้วชั่งใจ "ทิ้งดีมั๊ยนะ... เสียดายง่ะ" 

        เจอหน้าก็ทำเป็นเมินใส่ แกล้งทำเป็นไม่เห็น ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ พอเขาไปและก็แอบมอง 

        เขาเปลี่ยนพาสเวิร์ดเมล์ นั่งนึกว่าเขาจะใช้พาสเวิร์ดไรนะ สุ่มๆ แง้ log in มิได้ 

        ตอนคบกันไม่ค่อยได้เจอหน้า... พอเลิกป๊าปปป... เจอทุกวัน 

        จะมีคนคอยบอกว่า "เอาน่ะแก ผู้ชายไม่ได้มีคนเดียวบนโลกนะเว้ย"